ΣΔΙΤ, σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα
Η ΣΔΙΤ αναθέτει σε ιδιωτικό φορέα τη μελέτη, χρηματοδότηση και συντήρηση δημόσιας υποδομής έναντι πληρωμών διαθεσιμότητας. Προϋποθέσεις και ρόλος των ΜμΕ.
Ενημερώθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2026
Η ΣΔΙΤ, σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, είναι η σύμβαση με την οποία ένας δημόσιος φορέας αναθέτει σε ιδιωτικό εταίρο μια αποστολή που περιλαμβάνει την κατασκευή ή αναβάθμιση μιας υποδομής, το σύνολο ή μέρος της χρηματοδότησής της και, ενδεχομένως, τη μελέτη, τη συντήρηση και τη λειτουργία της. Ο φορέας πληρώνει με περιοδικές πληρωμές διαθεσιμότητας κατανεμημένες σε όλη τη διάρκεια της σύμβασης. Στην Ελλάδα το πλαίσιο δίνει ο ν. 3389/2005 για τις ΣΔΙΤ, σε συνδυασμό με τον ν. 4412/2016 για τη διαδικασία ανάθεσης.
Πώς λειτουργεί
Η ΣΔΙΤ είναι σχήμα κατ' εξαίρεση, γιατί συγκεντρώνει σε έναν αντισυμβαλλόμενο αποστολές που το κοινό δίκαιο κατά κανόνα χωρίζει, και μεταθέτει την πληρωμή στο μέλλον. Η χρήση της είναι επομένως ελεγχόμενη. Ο φορέας υποβάλλει τον προτεινόμενο σχεδιασμό στη Διυπουργική Επιτροπή ΣΔΙΤ, η οποία εγκρίνει την υπαγωγή του έργου στον νόμο μετά από αξιολόγηση της σκοπιμότητας και της δημοσιονομικής βιωσιμότητας. Ο νόμος θέτει και ελάχιστο ύψος συμβατικού ανταλλάγματος: επιβεβαιώστε το ισχύον ποσό στη Γενική Γραμματεία Ιδιωτικών Επενδύσεων και ΣΔΙΤ πριν βασιστείτε σε αυτό.
Η ανάθεση ακολουθεί τις τυπικές διαδικασίες άνω των ορίων· ο ανταγωνιστικός διάλογος και η ανταγωνιστική διαδικασία με διαπραγμάτευση είναι οι συνηθέστερες, δεδομένης της πολυπλοκότητας. Ο ιδιωτικός εταίρος είναι κατά κανόνα εταιρεία ειδικού σκοπού, συσταθείσα από κατασκευαστικό όμιλο, επενδυτές και τράπεζες, η οποία φέρει την επένδυση και αμείβεται από τον δημόσιο φορέα από την παράδοση της υποδομής. Σε αντίθεση με τη σύμβαση παραχώρησης, ο εταίρος δεν φέρει τον κίνδυνο ζήτησης: πληρώνεται από τον φορέα, με μειώσεις σε περίπτωση μη διαθεσιμότητας ή πλημμελούς απόδοσης.
Τι σημαίνει για μια επιχείρηση
Οι ΣΔΙΤ αφορούν μεγάλες υποδομές: σχολικά κτίρια, νοσοκομεία, φοιτητικές εστίες, δικαστικά μέγαρα, μονάδες διαχείρισης απορριμμάτων, οδικοί άξονες, δίκτυα οπτικών ινών, οδοφωτισμός. Οι ΜμΕ δεν είναι άμεσοι ανάδοχοι, αλλά συμμετέχουν σε ολόκληρη την αλυσίδα εκτέλεσης και συντήρησης, ενώ οι φορείς αξιολογούν θετικά τις δεσμεύσεις των υποψηφίων για τη συμμετοχή μικρομεσαίων και τοπικών επιχειρήσεων.
Για μια ΜμΕ κατασκευών ή συντήρησης, η πρόσβαση περνά επομένως από την υπεργολαβία προς τον ανάδοχο ή από τη συμμετοχή σε ένωση. Παρακολουθήστε τις προκηρύξεις ΣΔΙΤ της περιοχής σας και επικοινωνήστε νωρίς με τους πιθανούς υποψηφίους: οι δεσμεύσεις προς τις ΜμΕ διαπραγματεύονται πριν από την υποβολή των προσφορών.
Παράδειγμα
Περιφέρεια κατασκευάζει τέσσερα σχολικά συγκροτήματα στο πλαίσιο ΣΔΙΤ εικοσιπενταετούς διάρκειας, εκτιμώμενης αξίας 180.000.000 € χωρίς ΦΠΑ, μετά από ανταγωνιστικό διάλογο. Ο ανάδοχος δεσμεύεται να αναθέσει σημαντικό μέρος των εργασιών και της συντήρησης σε τοπικές ΜμΕ. Μια εταιρεία θέρμανσης και κλιματισμού τριάντα πέντε εργαζομένων αναλαμβάνει έτσι τη συντήρηση των εγκαταστάσεων δύο συγκροτημάτων για όλη τη διάρκεια.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια η διαφορά από την παραχώρηση;
Στη ΣΔΙΤ ο φορέας καταβάλλει πληρωμές διαθεσιμότητας και ο εταίρος δεν φέρει τον εμπορικό κίνδυνο. Στην παραχώρηση η επιχείρηση αμείβεται από την εκμετάλλευση.
Γιατί επιλέγεται αυτό το σχήμα;
Για να κατανεμηθεί χρονικά η χρηματοδότηση μιας υποδομής, να μεταφερθούν κίνδυνοι κατασκευής και συντήρησης και να υπάρχει ένας μόνο υπεύθυνος για όλη τη διάρκεια.
Μπορεί μια ΜμΕ να είναι ανάδοχος;
Θεωρητικά ναι, πρακτικά σχεδόν ποτέ, λόγω των ποσών και της χρηματοδότησης που πρέπει να εξασφαλιστεί. Η θέση των ΜμΕ είναι στην υπεργολαβία και στις ενώσεις.