Zamawiający publiczny i zamawiający sektorowy

Zamawiający publiczny i zamawiający sektorowy to dwie główne kategorie podmiotów objętych Prawem zamówień publicznych. Zamawiający publiczny kupuje w celu zaspokojenia potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego. Zamawiający sektorowy to podmiot prowadzący jedną z działalności sieciowych: gospodarka wodna, energetyka, transport, usługi pocztowe, wydobycie paliw.

Jak to działa

Zamawiającymi publicznymi są organy władzy publicznej, w tym administracja rządowa, jednostki samorządu terytorialnego i ich związki, jednostki sektora finansów publicznych — szkoły, szpitale, uczelnie, instytucje kultury — a także inne osoby prawne utworzone w celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, finansowane lub kontrolowane w przeważającej mierze przez podmioty publiczne, na przykład spółki komunalne czy towarzystwa budownictwa społecznego.

Zamawiającymi sektorowymi są zamawiający publiczni, przedsiębiorstwa publiczne oraz podmioty korzystające z praw szczególnych lub wyłącznych, gdy prowadzą działalność sieciową: produkcja i dystrybucja wody, energii elektrycznej, gazu, ciepła, transport publiczny, porty, lotniska, usługi pocztowe. Ten sam podmiot, na przykład miejskie przedsiębiorstwo wodociągowe, bywa zamawiającym publicznym w zakupach ogólnych i sektorowym w zakupach związanych z siecią. Odrębną kategorią są zamawiający subsydiowani, czyli podmioty prywatne realizujące zamówienie finansowane w ponad połowie ze środków publicznych.

Rozróżnienie ma znaczenie, bo różnią się reguły. Zamawiający sektorowi stosują ustawę dopiero od progów unijnych — 432 000 EUR, czyli 1 861 920 zł, dla dostaw i usług, wobec 140 000 EUR i 216 000 EUR u zamawiających publicznych — mają swobodniejszy dobór trybów i łatwiejszy dostęp do negocjacji.

Co to zmienia dla firmy

Rozpoznanie rodzaju zamawiającego pozwala przewidzieć procedurę i poziom formalizmu. Zamówienie na usługi o wartości 900 000 zł netto udzielane przez gminę toczy się według procedury unijnej, a to samo zamówienie u zamawiającego sektorowego może w ogóle nie podlegać ustawie, jeżeli nie osiąga progu sektorowego.

Nie ograniczaj prospektingu do urzędów i szpitali. Spółki komunalne, przedsiębiorstwa wodociągowe, ciepłownicze, transportowe i spółdzielnie mieszkaniowe realizujące projekty dofinansowane bywają dużymi nabywcami, mniej obleganymi przez MŚP. Ich ogłoszenia trafiają na te same kanały: Biuletyn Zamówień Publicznych i Dziennik Urzędowy UE.

Pamiętaj też, że część podmiotów prywatnych podlega ustawie z powodu dofinansowania, co nie zawsze widać po nazwie.

Przykład

Międzygminny związek komunikacyjny w Zielonej Kotlinie, jako zamawiający sektorowy dla sieci autobusowej, zamawia mycie taboru o wartości szacunkowej 1 700 000 zł netto na cztery lata. Kwota nie osiąga progu sektorowego 1 861 920 zł, więc związek udziela zamówienia poza reżimem ustawy, według własnego regulaminu, z możliwością negocjacji. To samo zamówienie zlecone przez gminę — zamawiającego publicznego — wymagałoby procedury unijnej.

Najczęstsze pytania

Czy spółka prawa handlowego może być zamawiającym publicznym?

Tak, jeżeli powstała w celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym i jest kontrolowana lub finansowana głównie przez podmioty publiczne.

Jaka jest praktyczna różnica dla wykonawcy?

Zamawiający sektorowi mają wyższe progi i większą swobodę trybu. Zasady składania ofert, oświadczeń i środków ochrony prawnej pozostają zbliżone.

Czy jeden podmiot może podlegać obu reżimom?

Tak, w zależności od tego, której działalności dotyczy zakup. Dotyczy to wielu spółek komunalnych.

Powiązane pojęcia

• System zamówień publicznych
• Progi w zamówieniach publicznych
• Zamówienie publiczne
• Wykonawca, kandydat i oferent
• Centralny zamawiający i grupy zakupowe