Partnerstwo innowacyjne
Partnerstwo innowacyjne pozwala sfinansować opracowanie nowego rozwiązania i kupić jego efekt. Etapy, warunki i szanse dla innowacyjnych MŚP.
Zaktualizowano 5 września 2026
Partnerstwo innowacyjne to tryb udzielenia zamówienia publicznego, który łączy w jednej umowie opracowanie innowacyjnego produktu, usługi lub roboty budowlanej oraz zakup jego efektu. Pozwala zamawiającemu sfinansować powstanie rozwiązania, którego nie ma jeszcze na rynku, bez konieczności prowadzenia nowego postępowania na jego późniejsze nabycie.
Jak to działa
Prawo zamówień publicznych dopuszcza partnerstwo innowacyjne wtedy, gdy potrzeby zamawiającego nie da się zaspokoić rozwiązaniami dostępnymi na rynku. Innowacyjność rozumiana jest szeroko: nowy lub istotnie ulepszony produkt, usługa albo proces, w tym proces produkcji, budowy, a także nowa metoda organizacyjna lub marketingowa.
Wszczęcie następuje ogłoszeniem, a wybór partnerów przebiega jak w negocjacjach z ogłoszeniem: wnioski o dopuszczenie do udziału, ocena zdolności, zaproszenie do składania ofert wstępnych, negocjacje, oferty ostateczne. Powyżej progów unijnych — 140 000 EUR (603 400 zł, verified 2026-09-05) dla dostaw i usług administracji rządowej, 216 000 EUR (930 960 zł) dla samorządów i pozostałych zamawiających publicznych, 5 404 000 EUR (23 291 240 zł) dla robót budowlanych — ogłoszenie idzie do Dziennika Urzędowego UE; poniżej progów stosuje się procedurę krajową. Zamawiający może wybrać jednego albo kilku partnerów.
Realizacja dzieli się na etapy odpowiadające fazom prac badawczo-rozwojowych, z celami pośrednimi i wynagrodzeniem za każdy etap. Po każdym z nich zamawiający może kontynuować współpracę, ograniczyć liczbę partnerów albo zakończyć partnerstwo na warunkach opisanych w umowie. Jeżeli cele zostaną osiągnięte, kupuje gotowe rozwiązanie bez nowego postępowania. Umowa reguluje też prawa własności intelektualnej do wyników.
Co to zmienia dla firmy
Partnerstwo innowacyjne jest skrojone pod start-upy i innowacyjne MŚP: finansuje rozwój, daje pierwszego publicznego klienta i kończy się realnym zamówieniem, jeżeli rozwiązanie zadziała. To jednocześnie umowa wymagająca, z twardymi kamieniami milowymi, wspólnym nadzorem nad pracami i klauzulami własności intelektualnej, które trzeba negocjować uważnie.
Przed złożeniem wniosku sprawdź, czy zamawiający przeprowadził wstępne konsultacje rynkowe potwierdzające brak gotowych rozwiązań, czy harmonogram etapów odpowiada twoim możliwościom rozwojowym i czy wynagrodzenie za fazę badawczo-rozwojową realnie pokrywa koszty. Partnerstwo różni się od naboru wniosków o dofinansowanie, który jest dotacją i nie zobowiązuje instytucji do zakupu.
Przykład
Związek międzygminny gospodarki odpadami w Nadrzeczu szuka czujnika mierzącego w czasie rzeczywistym poziom napełnienia pojemników podziemnych, czego żaden dostępny produkt nie robi wiarygodnie. Ogłasza partnerstwo innowacyjne o wartości szacunkowej 1 500 000 zł netto, wybiera dwie młode spółki do płatnego etapu prototypowania, a następnie kontynuuje współpracę z tą, której prototyp przechodzi testy. W ramach tej samej umowy wyposaża 400 pojemników.
Najczęstsze pytania
Czy zamawiający musi kupić opracowane rozwiązanie?
Nie. Kupuje je tylko wtedy, gdy osiągnie ono poziom wydajności i maksymalne koszty określone w umowie. Po każdym etapie może zakończyć partnerstwo.
Kto ma prawa własności intelektualnej?
Rozstrzyga o tym umowa. Częstą praktyką jest pozostawienie praw wykonawcy z licencją dla zamawiającego, ale możliwe są inne rozwiązania.
Czy można startować samodzielnie?
Tak. Zamawiający może też wybrać kilku partnerów równolegle i porównywać ich rozwiązania w kolejnych etapach.